Kłamliwe, udane i błędne metafory sztucznej inteligencji chatbotów

Dados Bibliográficos

ID21985114
AutoresJan Kreft (0000-0003-4129-8424, Gdańsk University of Technology), Barbara Cyrek (0000-0002-3270-6548, Gdańsk University of Technology, autor correspondente)
Ano2024
Volume15
Fascículo2
Páginas17-40
Data de publicação2024-06-26
Open AccessSim
TipoARTICLE
PeriódicoRoczniki Kulturoznawcze (JOURNAL)
Identificadores do periódicoISSN: 2082-8578 • E-ISSN: 2544-5219
EditoraTowarzystwo Naukowe KUL (PUBLISHER • PL)
DOI10.18290/rkult24152.2
OpenAlexW4400040564
IdiomaPL
Citações recebidas1
Referências citadas16

W czasach, gdy tzw. sztuczna inteligencja staje się integralną częścią dużych modeli językowych, osobistych asystentów czy np. tzw. inteligentnego domu, coraz ważniejsze staje się poznanie czynników postaw wobec niej i jej narzędzi. Obserwowany świt nowych możliwości identyfikowanych ze sztuczną inteligencją skłania do lepszego poznania metafor, którymi jest opisywana. Metafory stanowią bowiem nie tylko klucz do wyjaśniania nieznanego, ale mają znaczącą wartość heurystyczną, są fundamentem nowoczesnej racjonalności i mogą wypierać ludzki osąd oraz minimalizować uprzedzenia i krytyczną refleksję. Celem artykułu jest identyfikacja metafor oraz rozpoznanie ich performatywnej roli w dyskusji o sztucznej inteligencji i jej narzędziach. Przedmiotem badania są występujące w opisach mediów i nowych technologii metafory dominujące oraz mniej znane metafory chatbotów obecne w tekstach dziennikarskich, na przykładzie artykułów opublikowanych w opiniotwórczym The New York Times. W ramach badania identyfikujemy i analizujemy m.in. metafory „platformy”, „sieci”, „umysłu jako maszyny” oraz ożywione i nieżywione metafory towarzyszące sztucznej inteligencji i jej aktorów. Badamy ich perswazyjny charakter i cele tej perswazji

Chatbot · World Wide Web · Catholicism, Bioethics, Media, Education · Computer Science · Diverse Academic Research Studies · Education and Cultural Studies

Ferramentas

Abrir DOIOpen Access