Obraz "paradisus terrestris" w łacińskiej poezji wczesnochrześcijańskiej
Bibliographic Data
| ID | 20390959 |
|---|---|
| Authors | Elżbieta Górka (0000-0003-1293-1358, corresponding author) |
| Year | 2025 |
| Volume | 95 |
| Pages | 287-302 |
| Publication date | 2025-09-15 |
| Open Access | Yes |
| Type | ARTICLE |
| Venue | Vox Patrum (JOURNAL) |
| Journal identifiers | ISSN: 0860-9411 • E-ISSN: 2719-3586 |
| Publisher | Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawla II (PUBLISHER) |
| DOI | 10.31743/vp.17718 |
| OpenAlex | W4414193297 |
| Language | EN |
| References cited | 6 |
Celem artykułu jest analiza wybranych obrazów raju ziemskiego w poezji wczesnochrześcijańskiej pod kątem przeplatania się obrazowania biblijnego oraz zaczerpniętego z literatury klasycznej. Analizie poddane zostały passusy z De ave Phoenice Laktancjusza, De iudicio Domini Pseudo-Tertuliana, Cento Vergilianus de laudibus Dei Faltonii Betity Proby, Cathemerinon Prudencjusza, Alethii Wiktoriusza, Laudes Dei Drakoncjusza oraz z De spiritalis historiae gestis Awita. Poeci obok źródeł biblijnych: obrazów Edenu, „ogrodu Bożego” z Księgi Ezechiela oraz Nowego Jeruzalem z Apokalipsy, sięgali do poezji pogańskiej, w szczególności do opisu Pól Elizejskich VI księgi Eneidy Wergiliusza oraz Złotego Wieku w I księdze Metamorfoz Owidiusza. Powtarzającymi się charakterystykami ziemskiego raju były: położenie na wschodzie, na wysokiej górze, wieczna wiosna, brak niebezpiecznych zjawisk atmosferycznych, natura niosąca sama z siebie owoce, źródło, z którego wypływają cztery rajskie rzeki. Paradisus terrestris wypełniony był światłem, przyjemnym zapachem i muzyką. Częstym mieszkańcem raju ziemskiego był mityczny ptak feniks, symbol zmartwychwstania, które otworzy na powrót drogę do raju rodzajowi ludzkiemu
| Highly cited | No |
|---|