Biskupi i prezbiterzy w Kościele w Rzymie w I i II wieku (część 2)

Bibliographic Data

ID20391908
AuthorsLeszek Misiarczyk (0000-0002-9511-6174, corresponding author)
Year2025
Volume95
Pages499-522
Publication date2025-09-15
Open AccessYes
TypeARTICLE
VenueVox Patrum (JOURNAL)
Journal identifiersISSN: 0860-9411 • E-ISSN: 2719-3586
PublisherKatolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawla II (PUBLISHER)
DOI10.31743/vp.18501
OpenAlexW4414193245
LanguageEN
References cited10

Analiza źródeł chrześcijańskich związanych z Rzymem, jak 1 List do Koryntian Klemensa Rzymskiego i Pasterza Hermasa wykazała, że Kościołem w Rzymie w I i II wieku kierowali πρεσβύτεροι w sensie „starsi”, czyli przełożeni wspólnoty, utożsamiani niekiedy z ἐπίσκοποι. Nigdy jednak w tych źródłach termin πρεσβύτεροι nie był rozumiany jako drugi stopień hierarchii kościelnej, tak, jak w Listach Ignacego z Antiochii. Zadaniem tych ἐπίσκοποι i πρεσβύτεροι była λειτουργία, czyli przewodzenie wspólnocie, celebracja kultu, a także działalność charytatywna wobec potrzebujących braci. Nigdzie jednak w źródłach nie pojawia się określenie typu „kolegium prezbiterów” wymyślone przez uczonych. Simonetti ma rację twierdząc, że Kościołem w Rzymie kierowali πρεσβύτεροι, ale rozumiani jako „starsi” i utożsamiania z biskupami, ale nie ma racji, jeśli rozumie ten termin jako drugi stopień hierarchii kościelnej, gdyż źródła nie potwierdzają w żadnym wypadku takiego rozumienia. Dysputa pomiędzy Polikarpem ze Smyrny a papieżem Anicetem w połowie II wieku na temat daty świętowania Wielkanocy potwierdza, że w tym czasie funkcjonował już w Rzymie episkopat monarchiczny. W zależności zaś od oceny listy biskupów Rzymu przytaczanej przez Ireneusza, nie można wykluczyć, że w Kościele rzymskim od początku istniał episkopat monarchiczny, choć biskupi byli nadal określani dawnym ogólnym terminem πρεσβύτεροι - „starsi”, jako przełożeni wspólnoty

Al qaeda · Classical Studies and Legal History · Historical and Religious Studies of Rome · Theology and Canon Law Studies