«Portretować znaczy spotykać»
Performatywność fotograficznych autoportretów Lene Marie Fossen
Bibliographic Data
| ID | 21368435 |
|---|---|
| Authors | Jakub Pawlak (0000-0003-4274-895X, corresponding author) |
| Year | 2022 |
| Volume | 71 |
| Issue | 4 |
| Publication date | 2022-12-17 |
| Open Access | Yes |
| Type | ARTICLE |
| Venue | Pamiętnik Teatralny (JOURNAL) |
| Journal identifiers | ISSN: 0031-0522 • E-ISSN: 2658-2899 |
| Publisher | Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (PUBLISHER) |
| DOI | 10.36744/pt.1311 |
| OpenAlex | W4311954928 |
| Language | EN |
| References cited | 5 |
Artykuł dotyczy twórczości norweskiej fotografki Lene Marie Fossen (1986–2019) i poświęconego jej filmu dokumentalnego Autoportret (2020, reż. Margareth Olin, Katja Høgset i Espen Wallin). W próbie współmyślenia z fotograficznymi autoportretami artystki, która chorowała na anoreksję o ciężkim przebiegu, autor sięga po metodologie performatyczne, przede wszystkim teorie performatywności indeksu (Margaret Olin) i reprezentacji (Peggy Phelan). Inspirację zaproponowanego w artykule opisu praktyki artystycznej Fossen stanowią kategorie imaginariów autologicznych, obejmujących dyskursy wolności indywidualnej, i genealogicznych, obejmujących dyskursy społecznych ograniczeń (Elizabeth A. Povinelli). Autor interpretuje zdjęcia norweskiej fotografki jako efekty jej eksperymentów z własną cielesnością w punkcie przecięcia i wzajemnego podważania się tych imaginariów. Fotograficzne (re)prezentacje nie odpowiadają na pytanie, kim jest bądź nie jest rzeczywista Fossen, lecz są wypróbowywaniem siły wyobraźni artystki i odbiorców jej sztuki. Autor stawia tezę, że medium fotografii dało Fossen możliwość balansowania na granicy oznaczoności i nieoznaczoności, i dostrzega w tym emancypacyjny potencjał jej fotograficznych autoportretów
Physics · Theology · Autobiographical and Biographical Writing · Philosophy · Photography and Visual Culture · Visual Culture and Art Theory
| Highly cited | No |
|---|