Wyzwania w nauczaniu języka „egzotycznego” – na przykładzie fonodydaktyki języka polskiego

Tematyka artykułu skupia się wokół problemów nauczania fonetyki języka jako obcego. Autorka, łącząc perspektywę glottodydaktyczną i logopedyczną, zwraca uwagę na wyzwania stojące przed nauczycielem w związku z organizacją procesu kształcenia na przykładzie nauczania osób chińskojęzycznych, dla których polszczyzna jest językiem odległym typologicznie i geograficznie. Wyodrębnia dwa aspekty nauczania fonetyki – prognostyczny i diagnostyczny. W odniesieniu do pierwszego z nich, uwzględniając dwa źródła trudności wymowy: biologiczne i związane z wcześniej przyswojonym systemem fonetyczno-fonologicznym, dowodzi, że w fonodydaktyce niezbędna jest wiedza prognostyczna jako podstawa diagnozowania możliwych zakłóceń przetwarzania fonologicznego i artykulacji u uczniów. W odniesieniu do drugiego – analizuje czynniki determinujące trudności z docieraniem do kompetencji fonologicznej osób z pierwszym językiem chińskim poprzez odwołanie się do wyników obserwacji i testu przeprowadzonego w 26-osobowej grupie studentów chińskich. Na tej podstawie postuluje, by w badaniach fonodydaktycznych, w ich wymiarze praktycznym i teoretycznym, łączyć perspektywę glottodydaktyczną z logopedyczną

Physics · Theology · Language and Culture · Linguistic Studies and Language Acquisition · Linguistics, Language Diversity, and Identity · Philosophy

• The Phonology of Standard Chinese

  San Duanmu•The phonology of standard chinese•2007

  Add to list