Granice stanu szlacheckiego w świetle Liber chamorum Waleriana Nekandy Trepki

Niniejszy artykuł został poświęcony postrzeganiu granic stanowych i możliwości awansu do stanu szlacheckiego w Rzeczypospolitej w pierwszej połowie XVII wieku w oparciu o Liber chamorum Waleriana Nekandy Trepki. Głównym celami artykułu jest ustalenie, z jakich grup społecznych i zawodowych mogły wywodzić się osoby starające się o nielegalne uzyskanie szlachectwa, a także na ile obawy szlachty przed danymi grupami były uzasadnione. Udało się dokonać porównania między wstępem Trepki do Liber chamorum a treścią historii poszczególnych osób i rodzin zapisanych na dalszych stronach dzieła. Szczególne miejsce wśród wspomnianych grup zajmuje służba dworska, a zwłaszcza urzędnicy i dzierżawcy majątków. Nieco mniej popularnymi metodami awansu okazały się: śluby ze szlachciankami, praca w kancelariach i zawody prawnicze oraz służba wojskowa. Tekst traktuje również o niepopularnych ścieżkach awansu, jakimi było organizowanie procesów o szlachectwo oraz podrabianie dokumentów. Udało się częściowo zrekonstruować drogi awansu społecznego i stanowego

Humanities · Historical and Archaeological Studies · Historical and Cultural Studies of Poland · Philosophy · Polish Historical and Cultural Studies