System antroponimiczny Niemców rosyjskich (1763-1917) jako przykład wpływu zmiany otoczenia etniczno-społecznego na stan nazewnictwa osobowego

Autorzy uporządkowali rozproszone w różnych źródłach fragmentaryczne informacje o zmianach w antroponimii Niemców rosyjskich od momentu ich przybycia do Rosji do 1917 r. Dostrzegli: 1) ubożenie zasobu antroponimów ze względu na tradycję przekazywania imion z pokolenia na pokolenie oraz brak kontaktu z niemczyzną etniczną i izolację od nowego otoczenia; 2) utrzymywanie się przez pierwsze stulecie tradycji rodzimych (używanie form dialektalnych: dr Karl, die Jule, Was Anne, imion podwójnych: Georg-Heinrich, dwuczłonowej formuły nazewniczej: Peter Wiebe); 3) spontaniczny wpływ rosyjski (przenikanie antroponimów rosyjskich, np. Alexander – Sascha, używanie imienia i patronimikum: Karl Karlowitsch, pojawianie się przezwisk-hybryd: S Monachs Van’ka, od połowy XIX w. przejmowanie przez część Niemców trójczłonowej formuły nazewniczej); 4) rusyfikację na drodze administracyjnej (od lat 70. XIX wieku objęcie Niemców trójczłonową formułą antroponimiczną, wprowadzenie rosyjskich formantów patronimicznych -вич, -овна /-евна, wymuszenie rezygnacji z używania imion podwójnych, zastępowanie w dokumentach imion niemieckich rosyjskimi, np. Andriej zamiast Heinrich

Physics · Theology · Central European Literary Studies · Language and Culture · Philosophy · Polish Historical and Cultural Studies

• Geschichte der deutschen Sprache

  W F Leopold, Fritz Tschirch•The German Quarterly•1971

  Add to list