Złoty wiek” – arcydzieło prowokacji
Bibliographic Data
| ID | 21548965 |
|---|---|
| Authors | Marcin Giżycki (0000-0001-7525-0205, Polish-Japanese Academy of Information Technology, corresponding author) |
| Year | 2020 |
| Issue | 109 |
| Pages | 195-199 |
| Publication date | 2020-05-25 |
| Open Access | Yes |
| Type | ARTICLE |
| Venue | Kwartalnik Filmowy (JOURNAL) |
| Journal identifiers | ISSN: 0452-9502 • E-ISSN: 2719-2725 |
| Publisher | Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (PUBLISHER) |
| DOI | 10.36744/kf.257 |
| OpenAlex | W3035683718 |
| Language | EN |
| References cited | 1 |
Dziewięćdziesiąt lat temu, 31 czerwca 1930 r., w rezydencji Marie-Laure i Charles’a de Noailles'ów w Paryżu odbył się pierwszy prywatny pokaz filmu Luisa Buñuela Złoty wiek (L’âge d’or). W końcu listopada tamtego roku film miał oficjalną premierę w Studio 28 w Paryżu. Kilka dni później (3 grudnia 1930 r.) doszło do jednej z największych awantur w historii kina. W stronę ekranu poleciały kałamarze i inne niebezpieczne przedmioty. Wszystko w filmie, łącznie ze starannie dobraną przez samego reżysera muzyką, było prowokacją, a planowany efekt okazał się spektakularny ku uciesze André Bretona i innych surrealistów. Giżycki przypomina te fakty i przy okazji zastanawia się, czy prowokacyjna treść filmu wciąż rezonuje w dzisiejszym świecie
Art · Humanities · Studio · Visual arts · Art, Politics, and Modernism · Photography and Visual Culture · Visual Culture and Art Theory
| Highly cited | No |
|---|