In The Context Of Identity, Immigration And Otherness Invasion

2000 sonrası çağdaş tiyatronun tematik olarak bireyi merkeze alan güncel konulara yakından ilgi duyduğu gözlenir. Bu durum anlatının merkezinin değişmesinden kaynaklandığı kadar sinema ve televizyonun görsel bombardımanı karşısında tiyatronun hala bir eğlence ve kültür seçeneği olmak için gösterdiği çabanın da sonucudur. Merkeze bireyin kişisel anlatısını alan eğilimin sahneye yeni bir estetik biçimle geldiğini belirtmek gerekir. Modern sonrası dönemde tiyatro sahnelerinde görülen birey merkezli anlatılar, yazarların seyirciyle kurmaya çalıştıkları yeni iletişimin bir ürünü olarak karşımıza çıkar. Sahnenin seyirciyle kurduğu bu dolaysız ilişkinin modern dünyada kentli bireyin yaşamını sarmalayan kavramları kendisine tematik malzeme olarak seçen çağdaş tiyatronun kimliğini ördüğü gözlenir. Bu çalışmada model olarak alınan Jonas Hassen Khemiri’nin performans ve anlatıyı birleştiren İstila oyunu da kimlik göçmenlik ve ırkçılık gibi çağdaş temalardan hareket eder. Bu araştırma, çağdaş tiyatronun bireyin iç dünyasından toplumsal sorunlara kadar çeşitli temaları nasıl ele aldığını ve özellikle İstila oyunu üzerinden nasıl anlam ve derinlik kazandığını daha detaylı incelemeyi amaçlamaktadır. Bölgesel çatışmaların doğurduğu göç sorunu; neoliberal politikalar ve küreselleşmenin etkisiyle ırkçılık, dil, kimlik, aidiyet kavramlarıyla birleşince milyonlarca insanı doğrudan etkileyen bir soruna dönüşmektedir. Bu bağlamda çağdaş tiyatronun tematik olarak merkeze aldığı yabancılaşma, yalnızlaşma, iletişimsizlik, dil, aidiyet, ırkçılık ve kimlik gibi toplumsal kavramlar sayesinde tiyatro sahneleri bu sorunların araştırması için kurulmuş kamusal birer laboratuvara dönüşmüştür denilebilir

Biology · Education and experiences of immigrants and refugees · Turkey's Politics and Society