Postać Jozuego w interpretacji Cezarego z Arles

Bibliographic Data

ID21714206
AuthorsMieczysław Paczkowski (0000-0002-4045-2314, Nicolaus Copernicus University, corresponding author)
Year2020
Volume24
Issue4
Pages75-101
Publication date2020-12-31
Open AccessYes
TypeARTICLE
VenuePolonia Sacra (JOURNAL)
Journal identifiersISSN: 1428-5673 • E-ISSN: 2391-6575
PublisherPontifical University of John Paul II in Krakow (PUBLISHER)
DOI10.15633/ps.3785
OpenAlexW3117513138
LanguageEN
Citations received1

W tradycji patrystycznej postrzegano księgę Jozuego jako zapowiedź zbawczego dzieła Chrystusa. Syn Nuna zajął miejsce Mojżesza, natomiast w porządku łaski Zbawiciel zastępuje dawne prawo Ewangelią. Ojcowie postrzegali ciąg historii Izraela jako odnośnik do życia chrześcijańskiego. Podobne elementy odnajdujemy w kaznodziejstwie Cezarego z Arles. Dla biskupa prowansalskiego Jozue to ten, który wprowadził lud do Ziemi Obiecanej, stanowiącej jego dziedzictwo. Postać ta jest utożsamiona z Chrystusem. Przejście Izraelitów przez Jordan stało się figurą chrztu. To zapowiedź wprowadzenia do życia łaski i ofiarowania dóbr nadprzyrodzonych przez Chrystusa, którego typem był syn Nuna. Nowe pokolenie Izraelitów, którym przewodził Jozue, to prefiguracja Kościoła. To właśnie on zastąpił wybrany ongiś naród (Synagogę). Cezary miał świadomość konieczności odczytywania wybranych tekstów Joz w świetle wiary i praktyki Kościoła. Był ponadto wyczulony na potrzeby duszpasterskie, pojawiające się w jego wspólnocie. W przepowiadaniu, podobnie jak w swoich inicjatywach, Cezary zabiegał o skuteczne przedstawianie ugruntowanej teologii biblijnej i praktyczne stosowanie adekwatnej praktyki duszpasterskiej

Theology · Traditional medicine · Classical Studies and Legal History · Historical and Linguistic Studies · Medicine · Philosophy · Theology and Canon Law Studies

Tools

Open DOIOpen Access