Wampiryczne dzieci” – ofiary wierzeń w magia posthuma na Morawach w XVIII w
Bibliographic Data
| ID | 21764154 |
|---|---|
| Authors | Daniel Wojtucki (0000-0002-8539-4410, University of Wrocław, corresponding author) |
| Year | 2020 |
| Volume | 53 |
| Issue | 2 |
| Pages | 211 |
| Publication date | 2020-09-17 |
| Open Access | Yes |
| Type | ARTICLE |
| Venue | Klio (JOURNAL) |
| Journal identifiers | ISSN: 0075-6334 • E-ISSN: 2192-7669 |
| Publisher | Uniwersytet Mikolaja Kopernika/Nicolaus Copernicus University (PUBLISHER) |
| DOI | 10.12775/klio.2020.027 |
| OpenAlex | W3094030025 |
| Language | EN |
| Citations received | 2 |
| References cited | 2 |
Tereny pogranicza śląsko-morawskiego czy samych północnych Moraw już od końca XVI stulecia stanowiły miejsce zaciętych bojów z powstającymi z grobów zmarłymi. Dlatego też w późniejszych, głównie XVIII-wiecznych publikacjach zaczął pojawiać się termin definiujący te zjawiska jako magia posthuma. Nasilenie wierzeń w pośmiertną magię przypada na przełom XVII i XVIII w. Ugruntowały się wierzenia, że osoba zmarła, której ciało po śmierci nie wykazuje normalnych, pośmiertnych oznak (stężenie), była czarownicą lub czarownikiem. W pierwszej połowie XVIII stulecia wiara w szkodliwych zmarłych dotknęła również dzieci. W pierwszej połowie XVIII w. obserwujemy nasilenie się wierzeń związanych z możliwością „infekcji” innych zwłok, dokonanej przez zmarłego posądzanego o pośmiertną, złą aktywność. Stąd też zaczęto ekshumować ciała dzieci. Wyraźnie należy podkreślić, że w przebadanych przypadkach ekshumowanych ciał dzieci i niemowląt, które następnie zostały spalone przez kata, nie mamy do czynienia z osobnikami zmarłymi przed chrztem. Do jednego z pierwszych przypadków dotyczących ekshumacji zwłok dzieci związanych z wierzeniami w magia posthuma doszło wiosną 1701 r. w miasteczku Libavá (niem. Liebau). Jednak histeria i eksterminacja na wielką skalę szkodliwych zmarłych w tym mieście i okolicznych miejscowościach nastąpiła dopiero w 1726 r. Wówczas wykopano zwłoki należące do 13 dorosłych (11 kobiet i 2 mężczyzn) oraz ponad 60 dzieci, które spalono na granicy. Za „pacjenta zero” uznano Georga Polzera, który pośmiertnie miał rozprzestrzeniać „zarazę czarostwa”. Procesy osób żywych i zmarłych (w tym dzieci) wygaszano dopiero po 1755 r., kiedy dekret cesarzowej Marii Teresy z 1 marca 1755 r. został wymierzony w dawne wierzenia i przesądy wobec czarów, magii, duchów, zjaw i wampirów
Physics · Theology · Folklore, Mythology, and Literature Studies · Gothic Literature and Media Analysis · Linguistic and Cultural Studies · Philosophy
| Citations per year | 0.33 |
|---|---|
| Citation span | 2020 - 2023 (4) |
| Highly cited | No |