Pytanie 115

W ostatnich latach w krytycznych badaniach nad dziedzictwem i turystyką kulturową coraz częściej podkreśla się rolę doświadczeń multisensorycznych. Dominują jednak studia nad percepcją wizualną i – w mniejszym stopniu – dźwiękową. Zdecydowanie rzadziej natomiast analizowana jest rola zapachu jako nośnika pamięci kulturowej, tożsamości miejsca i doświadczenia turystycznego. Dziedzictwo zapachowe (np. zapachy tradycyjnych rzemiosł, kuchni, targowisk, zakładów przemysłowych, krajobrazów rolniczych czy obrzędów religijnych) stanowi unikalny zasób interpretacyjny [por. Odeuropa.eu], tam gdzie można go realnie doświadczyć. Problemem wszakże pozostaje jego dokumentacja, ochrona i udostępnianie turystom, co wzmacnia argumentację na rzecz holistycznego podejścia do ochrony dziedzictwa kulturowego. Zachęcamy do refleksji i odpowiedzi na pytania: w jaki sposób turystyka związana z dziedzictwem zapachowym (olfactory heritage) może być rozwijana i zarządzana jako niszowa forma turystyki kulturowej? Jak możliwe jest jednoczesne zachowanie autentyczności i unikanie komercjalizacji tego doświadczenia? W jaki sposób turystyka kulturowa może wpływać na ochronę dziedzictwa zapachowego

Black women · Significant difference · Cultural Heritage Management and Preservation · Polish-Jewish Holocaust Memory Studies · Urban Development and Cultural Heritage