Lokalna historia i dziedzictwo kulturowe jako podstawa potencjału turystycznego na przykładzie mikroregionu zielonogórskiego

W kontekście systematycznie realizowanych analiz potencjału turystyczno-kulturowego polskich mikroregionów , zaproponowano i uzasadniono wprowadzenie dwóch dodatkowych komponentów tych ocen, odnoszących się do dziejów danego terytorium jako kontekstu jego lokalnego dziedzictwa oraz do cech lokalnych zasobów dziedzictwa, zarządzania nim i jego aktywnego marketingu. Celem badania jest ustalenie wymiaru lokalnego dziedzictwa (jako profilowanej grupy zasobów) optymalnego z punktu wodzenia kreacji produktu turystyki kulturowej. Egzemplaryczne badanie objęło jeden mikroregion wskazany w tytule. Zastosowano triangulację metodologiczną z wykorzystaniem metody bonitacji punktowej , pośredniej metody ustalania faktów historycznych, studium przypadku i wielokryterialnej analizy porównawczej. W wyniku badania ustalono mocne i słabe punkty trzech wymiarów dziedzictwa mikroregionu, posiadających najwyższy potencjał, oraz wskazano wymiar dziedzictwa odpowiedni do tworzenia wiodącego produktu turystycznego analizowanego obszaru i uzasadniono ten wybór. Rezultaty badania i wnioski mogą być punktem wyjścia dla tworzenia strategii zarządzania ofertą turystyki dziedzictwa w mikroregionie

Information technology · Diverse Aspects of Tourism Research · Geotourism and Geoheritage Conservation · Urban Development and Cultural Heritage