Adaptacja zabytków na funkcje hotelarskie na przykładzie Stowarzyszenia Hotele Historyczne w Polsce

Do najciekawszych trendów współczesnego hotelarstwa należy adaptacja zabytków do pełnienia funkcji hotelowych. Budowle, które utraciły swoje pierwotne przeznaczenie – takie jak zamki, dwory, pałace, kamienice, a nawet przykłady architektury poprzemysłowej i sakralnej – coraz częściej przekształcane są w obiekty noclegowe. Rosnąca liczba takich realizacji przyczynia się do powstawania i rozwoju krajowych oraz międzynarodowych organizacji zrzeszających hotele działające w obiektach zabytkowych. Przykładem jest Stowarzyszenie Hotele Historyczne w Polsce, będące częścią sieci Historic Hotels of Europe. Obecnie zrzesza ono 62 obiekty noclegowe, z których 26 to obiekty hotelarskie, natomiast pozostałe funkcjonują jako obiekty nieskategoryzowane. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie charakterystyki funkcjonowania podmiotów należących do wspomnianego stowarzyszenia. Zaprezentowano specyfikę ich działalności, uwzględniając typy zabytków oraz kwestie związane z klasyfikacją i kategoryzacją tych nietypowych przedsiębiorstw turystycznych. Omówiono również zagadnienia dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego w kontekście procesu adaptacji do funkcji hotelowej, a także znaczenie tych obiektów jako elementów infrastruktury turystycznej i atrakcji potencjalnie ciekawych nie tylko dla gości hotelowych, ale też dla kulturowo zorientowanych turystów

Business management · Historical and Cultural Studies of Poland · Medieval European History and Architecture · Urban Development and Cultural Heritage