Epigraphy, piety, and social history

Η ανάλυση δύο σύντομων γραπτών αφιερωτικών επιγραφών μιας μικρής εκκλησίας στο νησί της Νάξου, και ειδικότερα της θέσης στο εικονογραφικό πρόγραμμα και της σχέσης τους με συγκεκριμένες απεικονίσεις αγίων, αναδεικνύει σημαντικές στιγμές της προσωπικής ιστορίας τριών ατόμων που ζούσαν στην ύπαιθρο του νησιού τον 13ο αιώνα. Η πρώτη φέρνει στην επιφάνεια μια μάλλον σπάνια περίπτωση στη μεσαιωνική θρησκευτική δωρεά, την προσφορά που έγινε από μια πιθανότατα ανύπαντρη γυναίκα της υπαίθρου (Καλή), η οποία προσδιορίζεται εδώ ως κόρη της μητέρας της (μητρωνυμία). Η δεύτερη αφηγείται την ιστορία του ζευγαριού Μιχαήλ και Λεοντούς Ριακήτα, που πιθανότατα κατέφυγε στη Νάξο μετά την κατάκτηση της Μιλήτου από τους Τούρκους στα τέλη του δέκατου τρίτου αιώνα. Και οι δύο επιγραφές παρέχουν πληροφορίες που δεν καταγράφονται στις σύγχρονες γραπτές ιστορικές πηγές και έτσι μια διαφορετική εικόνα της πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας της υπαίθρου σε ένα νησί του Αιγαίου κατά την ύστερη βυζαντινή/μεσαιωνική περίοδο

Ancient history · Epigraphy · Genealogy · Piety · Ancient Mediterranean Archaeology and History · Archaeology and Historical Studies · Classical Antiquity Studies · History · Philosophy · Religious studies