Sanatta Apolloni̇k-Di̇yoni̇zyak Öğeler Ya Da Klasi̇si̇st/Anti̇-Klasi̇si̇st Yaklaşimlar

Antik Yunan düşüncesi açısından Apollon ve Dionysos birbirini tamamlayan iki baskın güçtür; varlık ve oluş, akıl ve arzu, ayıklık ve sarhoşluk, sınırlı olan ve sınırsız olan gibi karşıtlıkları bünyesinde barındırır. Bu çalışmanın amacı, ünlü Alman düşünür ve şair Friedrich Nietzsche’nin (1844-1900) Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik-Müziğin Ruhundan Tragedyanın Doğuşu adlı eserinde temellendirdiği ve sanat alanına büyük katkı sunan Apollon-Dionysos dikotomisinin yahut ikiliğinin etkilerini araştırmak; bu ikilik bağlamında klasik ve anti-klasik üslupların çözümlemesini yapmaktır. Mitlerin anlamları hermenötiktir; yüzeyin altında yatan anlamı ortaya çıkarmak için alt katmanlara inmek gerekir. Bu makalenin amaçlarından biri de bu alt anlamları tartışmaktır. Makalede öncelikle Dionysos ve Apollon’un mitolojik biyografileri üzerinde durulmuş, Yunan Panteon’unda temsil ettikleri kavramlar ve kavram ikilikleri resim ve heykel sanatından örneklerle kültürel çalışmalar bağlamında ele alınmıştır. Bu iki kült tanrının tragedyalarda nasıl gösterildiği, sanat tarihinin belirli dönemlerinde tasvirlere nasıl yansıdığı tartışılmıştır. Diyonizyak-apollonik ve klasik/anti-klasik unsurların sanatsal üsluplarla olan ilişkisi ve yapıtları nasıl şekillendirdiği mitolojik yapıt çözümleme ve ikonografik inceleme yöntemleri ile araştırılmıştır. Postmodern sanatın çok anlamlılık, içkinlik, melezlik gibi kavramları gündeme getirmesi karşıtlığın öneminin Dionysos lehine sürdüğünün bir göstergesidir

Postmodernism · Cultural and Sociopolitical Studies · Music Education and Analysis · Turkish Literature and Culture