The Moment in Verse and the Order of Living the Memory

Bir şair yaşama dair geniş görüşlerini damıtıp mısralara, belli bir düzen içinde sınırlı bir şiirsel forma sığdırabilir. Bu açıdan yüzeyde şekillenen estetik yapının gerisinde derin bir mânâ düzlemini bulmak mümkündür. Bu çalışmada da “Bir Sabah Tanıdık Bir Şehre Girerken” adlı eserde şairin mekân-zaman-insan ilişkisine yaklaşımı, şiirin estetik yapısının ardında gizlenmiş anlamsal tabakalar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yine şiirde anılarla iç içe gelişen bir ânda şairde oluşan duygulanım hâlinin bir nizam içinde okura başarıyla aktarılmasını sağlayan ayrıntılar tespit edilmiştir. Şairin değişim gerçeğine dair içinde yaşadığı trajediyi kendi hayatının bir özeti mahiyetinde sunduğu şiirinde âdeta bir yaşam öyküsünün akışı sahnelenir. Tanıdık bir şehre umutla giren öznenin, yolda ilerledikçe umduğunu bulamayıp bilinenin dışında yabancı bir tabloyla karşılaşması, az sözle çok şey anlatan şiirin atmosferinde okura sunulur. Şair insan yaşamına dair vermek istediği mesajını şiirinin sonuna saklarken aslında bütün şiiri de bunun üzerine inşa eder. Bir kompozisyon hâlinde, belli bir nizam içinde önce geçmişe kenetlenilir ve bununla birlikte yoğunlaşan hislerle öznenin yaşamının varlığı duyurulur. Şair, okurla hislerini paylaşıp dikkatleri bu duygusal devinim üzerine odakladıktan sonra da şiirin sonunda yaşam felsefesini ortaya koyar. Şiirde yıllar sonra yeniden tanıdık şehirle buluşan öznenin, aradan geçen zamanla mekâna yabancılaştığını fark edişi ve bu karşıtlıkla (mekânın imkânlı olmasına karşılık zamanın imkânsızlığı) gelişen insanın derin trajedisi sunulur. Şair için şehrin girişinde birleşen yollar, yıllar kavşağında ayrılır. Dolayısıyla bir anın ve anının şiir hâlinde mısralarda yaşanmasının ve şekillenmesinin nizamı, şairin mekâna dair iç dünyasında yaşadığı duygu karmaşasının çözülüşü gözler önüne serilir. Şiirde zamansal karşıtlığa rağmen mekânsal koşutluk karşımıza çıkar. Çünkü zaman olarak geçmişte yaşanılanlarla şimdiki manzara farklıdır, ama gelinen noktada insan da mekânla birlikte değişmekte ve bu açıdan aralarında yeni bir bağdaşım oluşmaktadır. Mekâna odaklanıp şehirle insan arasında anılar yoluyla güçlü bir bağ kuran şair, mevcut zamanda bu bağın yabancılaşmayla beraber zayıfladığını hissettiği an, mekân ile insan arasında yeni bir ilgi oluşturabilmek için bu kez insana odaklanarak birlikte değişim ve gelişim durumuna dikkat çeker. Dolayısıyla edebiyat ve felsefenin yolunun kesiştiği noktada ortaya çıkan “Bir Sabah Tanıdık Bir Şehre Girerken” şiirinde şairin yaşama dair derin algısının ve bakış açısının şiirin imkânlarından faydalanılarak estetik bir düzlemde ifâde edilişi şiirden örneklerle sunulmaya çalışılmıştır

Art · Humanities · Physics · Theology · Cultural and Sociopolitical Studies · Families in Therapy and Culture · Philosophy · Turkish Literature and Culture