Masumi̇yetten Deli̇li̇ğe

ÖZ Donizetti'nin 1835 tarihli Lucia di Lammermoor operası bel canto geleneğini simgeleyen bir operadır. Operanın kaynağı Sir Walter Scott'un 1819 tarihli Lammermoor Gelini romanıdır. Lucia'nın "delilik sahnesi" opera dünyasında zihinsel çöküşün en ünlü tasvirlerinden biridir. Bu çalışmanın amacı, Lucia'nın karakterini ve deliliğe geçişini dramatik ve psikolojik yorumlama yoluyla incelemektir. Onun deliliği, kişiliğini ve etrafındaki baskıcı güçleri ortaya çıkarır. Çalışma sırasında operayla ve Lucia'nın karakteriyle ilgili literatür taraması, analiz yöntemleri ve psikanalitik yaklaşım uygulanmıştır. Sonuçlar, Lucia'nın Edgardo ile düet yaptığı ilk sahnelerinin masumiyetiyle romantizm ihtiyacının varlığını gösterirken, ataerkil düzende aile ve zoraki evlilik gibi yönlendirmeler tarafından kısıtlandığını vurgulamaktadır. Lucia; Enrico ve Raimondo tarafından psikolojik baskı altına alınmaktadır. Bu nedenle, onun dış baskılara bağlı ve duygusal olarak kırılgan olduğu yorumlanabilir. Orkestra rengi, vokal yazımındaki kesintiler ve armonik gerginlik gibi bazı önsezi işaretleri Lucia’nın istikrarsızlığının sinyallerini vermektedir. Ünlü "Il dolce suono" aryasını söylediği delilik sahnesinin içinde yaşamayı seçtiği alternatif bir gerçeklik mi yoksa delilik mi olduğundan emin olmak mümkün değildir. Delilik, bir opera karakterinin neredeyse kaçınılmaz olan baştan çıkarılma ve ölüm planından kurtulmasının birkaç yolundan biridir. Lucia'nın delilik sahnesi, çılgıncasına dans ederken ve vokal virtüözlük gösterisinde arzularını, huzurunu ve neşesini kanıtlar. Aryanın dramatik işlevi, baskıcı güçlerden kurtuluştur. Lucia’nın sesi hem bir kaçış hem de bir silaha dönüşür. Kanlı elbisesi ve fiziksel çöküşü, müziğin delilik temasını destekler. Deliliği, kendini ifade edebileceği bir alan bulabildiği on dokuzuncu yüzyıl operasında romantik bir ideal ve trajik bir kaçınılmazlıktır

Feeling · Opera · History of Emotions Research · Music Education and Analysis · Musicology and Musical Analysis