Vreemdelingen in het Westindische leger

De krijgsmacht in Westindie behoefde, zoo goed als die in Oostindie, gestadige aanvulling wegens de groote verliezen veroorzaakt door sterfte, desertie, expiratie van dienst, enz.; en voor de rekruteering van die suppletietroepen moest in het vaderland de werfofficier steeds de trom roeren. Het contingent voor die troepen uit het vaderland zelf was slechts gering; de groote massa moest uit Duitschland komen, doch ook Zwitserland, Polen, Schotland en andere rijken leverden hun gedeelte. Voor Oostindie sloten de Staten herhaaldelijk overeenkomsten met Duitsche vorstj es om tegen een bepaalde som een geheel regiment, gekleed en bewapend, ter hunner beschikking te stellen, zooals het regiment Meuron en het Wurtembergsche regiment. Voor Westindie waren bewindhebbers der Comp. aangewezen op de gewone werving, het korps mariniers, de Schotsche brigade en andere vreemde troepen in dienst der Republiek. Ook in de kolonie zelve kon men rekenen op een vrij korps van zwarte vrijwilligers. Evenwel voorzag die rekruteering niet altijd in de behoefte. Want behalve aan een buitenlandschen vijand, Franschen en Engelschen welke de kolonie brandschatten of tijdelijk vermeesterden, had men het hoofd te bieden aan een binnenlandschen, aan vijandige Indianenstammen, Boschnegers en gedroste slaven. Voor het weeren van beide gevaren was het staande leger in Suriname, de z.g. militie of Societeitstroepen niet voldoende, en evenmin de gewapende burgerij. Herhaal

Art · Humanities · Political science · Theology · Asian Studies and History · Australian History and Society · Migration, Policy, and Dickens Studies · Philosophy