Enkele opmerkingen over de afzet van het west-indische zeezout

In het in 1938 door Mr. W. J. van Baien in opdracht van de Kamer van Koophandel en Nijverheid op geschreven boek ,,0ns Gebiedsdeel Curacao lezen wij op biz. 1 15 met betrekking tot het artikel zout: „In ons gebiedsdeel 2) is sinds onheuglijke tijden zout gewonnen. Zelfs zijn er tijden geweest, waarin het de moeite loonde om dit zout tot naar Nederland te vervoeren, ten gebruike in het haringbedrijf, maar zulk een periode zal wel nooit terugkeeren. Tegenwoordig immers weten de meeste landen zieh langs allerlei wegen wel van het benoodigde zout te voorzien en bovendien is hun handelspolitiek niet zelden tusschen beiden gekomen om leveranties van bepaalde zijden af te snijden, ten einde andere belangen te kunnen begunstigen. Het zijn de eilanden Curacao, Bonaire en Sint Maarten waar uit zeewater door indamping langs natuurlijke weg zout wordt gewonnen (verg. fig. I en II) en wier afzet van dat zout op de wereldmarkt door de zooeven genoemde economische maatregelen zoo sterk wordt bemoeilijkt 3). Tot goed begrip hiervan hebben wij daarom in een tweetal tabelletjes eenige cijfers bijeengebracht van de zoutuitvoer en de bestemming over een reeks van jaren *)

Art · Political science · Theology · Coastal and Marine Management · Philosophy