Etnologia i antropologia kulturowa w przeddzień ewaluacji

Artykuł omawia system ewaluacji dyscyplin naukowych wprowadzony w Polsce na mocy Ustawy 2.0, sytuując go w szerszym kontekście neoliberalnych przemian akademii oraz rosnącej roli kultury audytu. Z tej perspektywy analizuję kondycję etnologii i antropologii kulturowej, która po raz pierwszy ma zostać oceniona jako samodzielna dyscyplina naukowa. Przedstawiona analiza obejmuje zasoby kadrowe, status instytucjonalny oraz jej miejsce w polskim systemie nauki. Ewaluacja stanowi dla etnologii i antropologii kulturowej poważne wyzwanie, wprowadzając ją w sam środek logiki neoliberalnej akademii, w której znaczenie poszczególnych dyscyplin zależy od ich zdolności do dostarczania mierzalnych i łatwo porównywalnych rezultatów. Wyniki oceny będą zatem bezpośrednio wpływać na finansowanie badań, rozwój kadr naukowych oraz kształcenie nowych pokoleń badaczy. Artykuł podkreśla, że logika ewaluacji redefiniuje standardy wartości naukowej i w coraz większym stopniu determinuje przyszłość tej dyscypliny w Polsce