W zwierciadle wygnania

Artykuł dotyczy rozstrojenia tożsamości, do jakiego dochodzi za sprawą doświadczenia migracji. Na wstępie autor proponuje garść koncepcji psychoanalitycznych (niesamowitości, zwierciadlanego odbicia, sobowtóra), które mogłyby stanowić punkt wyjścia dla właściwego wywodu. Następnie skupia się na analizie czterech filmów (Dom z piasku i mgły, Pogorzelisko, Czyj to dom?, Opiekunka), które od różnych stron ukazują doświadczenie wychodźcze. Autor wydobywa powracające w tych filmach motywy lustrzanych odbić i żywiołu akwatycznego, które okazują się kluczem do wyłaniającego się z tych dzieł obrazu tożsamości rozszczepionej przez dyslokację, zdolnej do komunikacji ze sobą i otoczeniem jedynie pod warunkiem uznania zasadniczych aporii swojej kondycji. Szczególnie dużo uwagi Autor poświęca sposobowi, w jaki owo rozstrojenie manifestuje się w relacjach rodzic–dziecko

Computer Science · Polish Historical and Cultural Studies