Razvoj makroekonomije i rezolutivno-kompozitivna metoda

Bibliographic Data

ID6162963
AuthorsJosip Lučev (0000-0002-4393-0334, Fakultet političkih znanosti, Sveučilište u Zagrebu, corresponding author)
Year2020
Volume57
Issue2
Pages31-55
Publication date2020-10-01
Peer ReviewedYes
Open AccessYes
TypeARTICLE
VenuePolitička misao (JOURNAL)
Journal identifiersISSN: 1846-8721 • E-ISSN: 0032-3241
PublisherFaculty of Political Science, University of Zagreb, Croatia (PUBLISHER • HR)
DOI10.20901/pm.57.2.02
OpenAlexW3091300534
LanguageEN
References cited22

Cilj je ovog teksta pokazati svrhovitost upotrebe hobsovske rezolutivno-kompozitivne metode kao uporišta za analizu povijesti moderne ekonomske misli,a naročito makroekonomije. Najprije se obrazlaže važnost rezolutivno-kompozitivne metode u djelu Daga Strpića. Zatim se pokazuju osnovna obilježja stiliziranih pomaka u paradigmama ekonomske misli (neoklasična ekonomija – kejnzijanska ekonomija – slobodnotržišna paradigma) koji u svjetlu ove reinterpretacije dobivaju strukturu rezolucije-kompozicije-rerezolucije. Nudi se i interpretacija povijesti ekonomske znanosti “nakon Hayeka” kao perioda dominacije kompozitivnog elementa, odnosno kejnzijanskih makroekonomskih koncepata koji se oslanjaju na agregate. Objašnjavaju se neoklasična sinteza i osnovne metodološke dvojbe koje je dugotrajna integracija Keynesa u mainstream pretpostavljala (uključujući izbor između agregata i agregiranih pojedinaca u osnovi konceptualizacije makroekonomije). Problematizacijom tih dvojbi prate se komplementarni odnosi dugog roka, pretpostavljene racionalnosti aktera i optimalnih slobodnotržišnih rezultata. Prikazuje se i stanje znanosti na kraju 20. i početku 21. stoljeća, odnosno Lucasovo metodološko zaoštravanje Friedmanovih ideja, kao i dovršeni oblik tog idejnog sklopa u okviru “teorije realnih poslovnih ciklusa”. Ponovna dominacija rezolutivnog elementa (slobodnotržišna paradigma) koji konstituira ideju samoregulativnog tržišta oko savršeno racionalnog pojedinca dovodi nas u stvarne poteškoće: redukcija na savršeno racionalnog pojedinca (rezolutivni manevar) ne bi smjela konstituirati veću cjelinu kompozitivno ukoliko je ta redukcija nerealistična na način koji dramatično ograničava samu korisnost teorije. Stoga se zaključno otvara i pitanje primjene ovih ideja na predviđanje kriza i formuliranje odgovora na njih

Physics · Theology · Economic Theory and Policy · Global Financial Crisis and Policies · Monetary Policy and Economic Impact · Philosophy

Tools

Open DOIOpen Access