Oudjavaansche Plastiek in Europeesche Musea

Het lot van oudjavaansche bronsjes en stukken steensculptuur is over het algemeen zeer avontuurlijk. Wat de laatste betreft, zoo heeft men gedurende tientallen van jaren de tempelruines op Java vrijelijk beschouwd als welkome fortuintjes voor den eerlijken vinder. Vele der residenten uit de vorige eeuw gaven blijk van hunne blakende belangstelling in oudjavaansche kunst door welwillend aan beelden en ornamentstukken een onder komen te verschaffen op hun erf; soms vergezelden de aldus geeerde beeldwerken dan hun Maecenas op de eindelijke reis naar Holland of werden vast vooruit gestuurd om te acclimatiseeren. Wat in deze richting de Gouverneur van Java's Noord-Oost kust, N. Engelhard, heeft gedaan en hoe zijn tuin ?De Vrijheid? een documentatie was van dezen juistgekozen naam, is bekend. Tjandi Singasari en het gehcele Singasariterrein heeft het hierbij moeten ontgelden. Ging dit nog tamelijk officieel, later (Engelhard bekleedde zijn hoog ambt van 1801?1808), toen men begrijpen ging dat javaansche oudheden toch eigenlijk op Java thuishoorden, werd het oversturen of medenemen van deze voorwerpen meestal verzwegen,* wat tot gevolg had, dat wij nu in het geheel het spoor ervan bijster zijn, terwijl de eerlijke diefstal uit oude dagen nog lang daarna toestond de lotgevallen van het medegenomene na te gaan. Zooals uit het uitnemende onderzoek, door den heer Roufifaer in zake den Manjucri in het berlijnsche museum ingesteld, overtuigend kan blijken. *) Wat intusschen voor onze kennis van het oude Java dit medesleepen zonder noteering der vindplaats, te beteekenen heeft en hoe groot het verlies en de schade zijn, wordt ons duidelijk als wij bedenken dat het

Art · Theology · Asian Studies and History · Global Maritime and Colonial Histories · Philosophy

• The Politics of 'Greater India,' a Moral Geography

  Open Access•M Bloembergen•Comparative Studies in Society…•2021

  Add to list