O filmach, które chciały widzieć inaczej. W kręgu Bauhausu
Bibliographic Data
| ID | 21548812 |
|---|---|
| Authors | Andrzej Gwóźdź (0000-0002-4779-5942, Silesian University in Opava, corresponding author) |
| Year | 2021 |
| Issue | 113 |
| Pages | 6-26 |
| Publication date | 2021-05-07 |
| Open Access | Yes |
| Type | ARTICLE |
| Venue | Kwartalnik Filmowy (JOURNAL) |
| Journal identifiers | ISSN: 0452-9502 • E-ISSN: 2719-2725 |
| Publisher | Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (PUBLISHER) |
| DOI | 10.36744/kf.675 |
| OpenAlex | W3160789390 |
| Language | PL |
| References cited | 2 |
Autor podejmuje próbę określenia zjawiska techniki filmowej w „punkcie zero kina” w odniesieniu do filmów powstałych w kręgu „nowego widzenia” Bauhausu na przełomie lat 20. i 30. XX w. (Amateurfilm Dessau Ivany Tomljenović z 1930 r. oraz filmów Lászla Moholya-Nagya, zwłaszcza Architects’ Congress. Film Diary z 1933 r.). Zjawisko to polega na ignorowaniu standardów technicznych medium bądź (i) ich kwestionowaniu do tego stopnia, że mamy do czynienia z manifestacyjnym obnażaniem idei rozwoju jako negatywnego wzorca odniesienia, niekiedy wręcz z jej całkowitym odrzuceniem. Omawiane filmy przeciwstawiają wizualności – jako sposobowi zarządzania autorytetem władzy – prawo do patrzenia (oparte na „kontrwizualności”), co wyraża się zwłaszcza w inscenizowaniu widzenia jako tego, co i jak jest widziane. Chodzi o stan medium, w którym praktyki postrzegania nie zostają zawłaszczone przez konstrukcje wizualne, bo maszyna społeczna nie uzgodniła jeszcze funkcjonowania maszyny fotograficzno-filmowej, w rezultacie powstaje wrażenie inscenizacyjnego i reżyserskiego ubóstwa
Crystallography · Physics · Theology · Art, Politics, and Modernism · Chemistry · Philosophy
| Highly cited | No |
|---|