Podążając za Toeplitzem. Procesy sieciotwórcze poprzedzające otwarcie Australijskiej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej

Bibliographic Data

ID21548890
AuthorsMonika Talarczyk (0000-0003-2742-0657, Łódź Film School, corresponding author)
Year2025
Issue132
Pages6-28
Publication date2025-12-16
Peer ReviewedYes
Open AccessYes
TypeARTICLE
VenueKwartalnik Filmowy (JOURNAL)
Journal identifiersISSN: 0452-9502 • E-ISSN: 2719-2725
PublisherInstytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (PUBLISHER)
DOI10.36744/kf.4597
OpenAlexW4417456563
LanguagePL
Citations received2
References cited2

Artykuł poświęcono niezbadanemu rozdziałowi biografii zawodowej Jerzego Toeplitza. Wykorzystano metodologię teorii aktora-sieci, by zrekonstruować sieć powiązań, jakie łączyły badacza z kinematografią Australii przed otwarciem w 1973 r. Australijskiej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej w Sydney. W istocie jego działalność na rzecz tamtejszej kultury filmowej zaczęła się kilkanaście lat wcześniej, kiedy jako przewodniczący FIAF stał się obligatoryjnym punktem przejścia dla rozwijających się narodowych kinematografii. Do strategicznej translacji doszło w 1955 r., kiedy sekretarzem wykonawczym FIAF została Australijka, Catherine Duncan. Sieć została aktywowana w 1958 r. wraz z warunkowym przyjęciem Działu Filmowego Narodowej Biblioteki Australii do federacji oraz publikacją monograficznego tekstu Duncan w „Kwartalniku Filmowym”. Od początku lat 60. w Australii działała nieformalna koalicja, czego efektem był Raport Vincenta z 1963 r., a następnie w 1968 r. seminarium UNESCO i Raport Willisa. Toeplitz w wyniku wydarzeń Marca 1968 r. był gotów zaangażować się w inicjatywę utworzenia AFTS

Business management · Artistic and Creative Research · Cinema and Media Studies · Literature, Film, and Journalism Analysis

Tools

Open DOIOpen Access